Werkgever moet BBL-leerling loon tijdens wekelijkse schooldag doorbetalen

Feiten

Een werknemer is op 1 september 2025 bij een werkgever in dienst getreden en volgt daarnaast de BBL-opleiding Monteur Elektrotechnische Installaties. Hij werkt vier dagen per week en gaat één dag per week naar school. Het dienstverband is per 27 februari 2026 beëindigd.

Vordering van de werknemer

Na afloop van het dienstverband vordert de werknemer onder meer betaling van de wekelijkse schooldag. De werkgever heeft de werknemer voor 32 uur per week betaald. De werknemer stelt, met een beroep op de toepasselijke CAO Metaal en Techniek, dat ook de wekelijkse schooldag moet worden doorbetaald en dat hij daarom recht heeft op betaling over 38 uur per week.

Standpunt werkgever

De werkgever is het daarmee niet eens en voert aan dat slechts een arbeidsomvang van 32 uur was overeengekomen en dat geen sprake was van een erkend BBL-leertraject.

Repliek werknemer

In reactie daarop heeft de werknemer uiteengezet dat hij stond ingeschreven voor de BBL-opleiding Monteur Elektrotechnische Installaties, dat een dergelijke opleiding uitsluitend bij een erkend leerbedrijf kan worden gevolgd en dat het ROC zowel zijn inschrijving als het leerbedrijf had goedgekeurd. Omdat de werkgever daarop niet meer heeft gereageerd, gaat de kantonrechter uit van de juistheid van deze stellingen.

Oordeel kantonrechter

De kantonrechter oordeelt dat niet is betwist dat op de arbeidsovereenkomst de CAO Metaal en Techniek van toepassing is. De kantonrechter overweegt vervolgens dat in die cao staat dat werknemers die met een werkgever een leerarbeidsovereenkomst hebben gesloten en daarbij één dag per week naar school gaan, over deze wekelijkse schooldag hun salaris doorbetaald krijgen, mits zij met de werkgever een werkweek van gemiddeld 32 uur hebben afgesproken. Dat komt neer op vier dagen werken en één dag naar school. Omdat de werkgever niet heeft gesteld welke andere afspraken waren gemaakt en er geen arbeidsovereenkomst is waaruit eventuele afwijkende afspraken blijken, gaat de kantonrechter uit van de cao. De werkgever dient daarom de werknemer de scholingsuren uit te betalen. De werkgever heeft het door de werknemer geclaimde bedrag van € 2.337,00 niet betwist, zodat dat bedrag door de kantonrechter wordt toegewezen.

Het oordeel van de kantonrechter is gebaseerd op de cao

Het oordeel van de kantonrechter over de BBL-schooldag is sterk bepaald door de processuele opstelling van de werkgever. De werkgever heeft na de repliek niet meer gereageerd, waardoor de feitelijke stellingen van de werknemer onweersproken zijn gebleven. Ook ontbrak een schriftelijke arbeidsovereenkomst waaruit eventuele afwijkende afspraken konden blijken. De kantonrechter baseert de aanspraak van de werknemer dan ook terecht op de toepasselijke CAO Metaal en Techniek. En volgens de regeling in die cao krijgt een werknemer met een leerarbeidsovereenkomst, die gemiddeld 32 uur per week werkt en één dag per week naar school gaat, zijn salaris over die schooldag doorbetaald. Omdat die situatie volgens de kantonrechter aan de orde was, werden de scholingsuren toegewezen.

Wat zou het oordeel zijn geweest zonder deze cao?

Het oordeel van de kantonrechter lijkt op zichzelf weinig verrassend. Datgene waartoe de kantonrechter de werkgever veroordeelde, was op grond van de cao immers verplicht. Veel interessanter is wat de uitspraak van de kantonrechter zou zijn geweest zonder deze cao-bepaling. In 2025 oordeelde de Hoge Raad ten aanzien van een advocaat-stagiair dat de Beroepsopleiding Advocatuur noodzakelijke scholing is die op grond van de wet voor de werknemer gratis moet zijn en onder werktijd moest plaatsvinden. De Hoge Raad heeft toen geoordeeld dat de beroepsopleiding voor een advocaat niet gezien moet worden als een vooropleiding die nodig is om advocaat te kunnen worden (een zogenaamde startkwalificatie waarvan de werkgever de kosten niet hoeft te dragen), maar als een opleiding tijdens het werk (die voor de werknemer gratis moet zijn en onder werktijd moet plaatsvinden).